ஒளவைக் குறள் 49 ~ வாழ்வளி வளிவழி

ஒளவைக் குறள் 49 ~ வாழ்வளி வளிவழி

வாயு வழக்கம் அறிந்து செறிந்தடங்கில்

ஆயுட் பெருக்கம் உண்டாம்.

சுவாசக் காற்றை எவ்வாறு உள்வாங்கி, அடக்கி, வெளிவிடுவது என்பதை முறையாக அறிந்து பயிற்சி செய்துவந்தால், ஆயுட்காலம் அதிகமாகும்.

ஒருவருடைய ஆயுட்காலம் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்று கூறப்படுவது மூடநம்பிக்கையோ, அறியாமையோ அல்ல. படைத்தவன் எல்லா உயிர்களுக்கும், எந்த விதமான பாகுபாடுமின்றி, ஒரே அளவு சுவாசத்தை நிர்ணயித்துள்ளான். படைக்கப்பட்ட உயிர்கள் அனைத்தும் - மனிதர்கள் உட்பட - எவ்வளவு காலம் இயல்பாக வாழமுடியும் என்பது, அந்தத் தனிப்பட்ட உயிரானது சுவாசிக்கும் முறையைச் சார்ந்தது.

நாயானது, ஏறத்தாழ 12 முதல் 14 ஆண்டுகளே வாழும். அதைச் செல்லப்பிராணியாக வளர்க்கும் (அல்லது கல்லால் அடிக்கும்) மனிதன் 100 ஆண்டுகளுக்கு மேலும் வாழமுடியும் (தற்போது 60 முதல் 70 வரையே பெரும்பாலான மனிதர்கள் வாழ்கின்றனர்). சில வகையான ஆமைகள் பல நூற்றாண்டுகளாக வாழ்வது விஞ்ஞான முறைப்படி உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சில கடல்வாழ் உயிரினங்கள் மற்றும் மரங்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர். இவை அனைத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு உருவிலோ, உணவிலோ, தங்குமிடத்திலோ இல்லை. அவை எவ்வாறு சுவாசிக்கின்றன - அதிவிரைவாக, அவசரமாக, நிதானமாக, மிகக்குறைந்த அளவில் - என்பதே அவற்றின் ஆயுட்காலத்தை நிர்ணயிக்கின்றது.

தொன்மையான பாரத கலாசாரத்தில், உயிர் விஞ்ஞானம் மிக ஆழமாக ஆராயப்பட்டு, ஒருவரது ஆயுட்காலத்தை நீட்டிப்பதற்கான வழிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, முறையான பயிற்சிகள் உருவாக்கப்பட்டன. சுவாசத்தைப் பிராணவாயு என்று அறிந்துணர்ந்த ஞானிகள், அதனை முறையாக உள்வாங்கி (பூரகம்), தேக்கி (கும்பகம்), வெளிவிடுவதற்கான (ரேசகம்) வழிமுறையைப் பிராணாயாமம் என்று அழைத்தனர். தொடர்ந்து முறையாகச் செய்யும் பிராணாயாமப் பயிற்சிகள் மூலம், நல்லொழுக்கத்துடன் வாழும் யார் வேண்டுமானாலும் தனது ஆயுட்காலத்தை நீட்டிக்கமுடியும்.

பிராணாயாம விஞ்ஞானத்தின் ஆழ்ந்த உயிர்சார்ந்த உண்மையை அறிந்த அகஸ்தியர், பதஞ்சலி போன்றோர் பல நூற்றாண்டுகளாக வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படுவது மிகையற்ற உண்மை என்பதை நாம் அறியமுடிகின்றது. அளவாகப்பேசி, அமைதியாக தியானத்தில் ஈடுபடுவோர் ஆரோக்கியமாய் நீண்டகாலம் வாழ்வதற்கும், அதிகமாய்ப் பேசி உணர்ச்சிவசப்படுவோர், உயர் ரத்த அழுத்தம் மற்றும் இருதயக் கோளாறுகளால் அவதிப்படுவதற்கும், பிராணவாயு எனப்படும் மூச்சுக்காற்றைக் கையாளும் விதமே காரணம். பிராணாயாமம் போன்ற நுணுக்கமான உள்நோக்கிய வாழ்நாள் நீட்டிக்கும் வழிமுறைகளை அறியாமல், வெளி உருவத்தை அறுவைசிகிச்சை மற்றும் மருந்துகள் மூலம் செப்பனிட்டு இளமையாக நீண்டகாலம் இருக்கக் கடுமையாக முயலும் தற்காலப் பிரபலங்களின் முயற்சிகளே நகைப்பிற்குரியவை.

பி.கு: ஆதியோகியாகிய சிவபெருமான் சக்திதேவிக்கு அளித்த 112 ஞானோதயம் அடையும் வழிமுறைகளில் (விஞ்ஞான பைரவ தந்திரம்), பிராணவாயு சார்ந்த வழிமுறைகளும் அடங்கும்.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

ஸ்வாமியின் ஒளவைக்குறள் குறுவலைப்பதிவுத்தொடர், குறள் செய்யுள் வடிவத்தில் அமைந்திருக்கும் ஒளவையாரின் அற்புத ஆன்மீகப் பெட்டகத்தின் விளக்க உரை. 

Avvai KuRaL 73 ~ Feeling ShivA in the Heart Temple!

Avvai KuRaL 73 ~ Feeling ShivA in the Heart Temple

உள்ளமே பீடம் உணர்வே சிவலிங்கம்
தெள்ளியர் அர்ச்சிக்கும் ஆறு.

uLLamEy peedam uNarvEy Shivalingam
theLLiyar archchikkum ARu.

Those who prepare their heart (not the one that pumps blood to keep the physical body alive, but the spiritual heart aka Hridhayam) as the pedestal (AvudayAr) on which the intense feeling / emotion expressed towards the divine (devotion / bakthi) is worshipped as ShivA (the omnipresent divine or Parabrahmam) in the LingA form (formless form, representing the origin of creation), are the ones with clarity of mind (thoughtless mind, which is accessible only by the realised beings).

Devotees go to temples (consecrated spaces with divine forms in the GarbhagrihA or sanctum sanctorum), offer flowers and other sacred items suitable for pUjA to the archchakar (priest) and fervently worship the divine form (God / Goddess) as the ritualistic offerings are performed (abhishEkham, alankAram, ashtOthram, aarti or Deepa ArAdhaNai). While there is nothing wrong in this form of worship, attaining realisation through such external methods is very rare.

Those with clarity of mind, i.e. the realised beings, don’t search for the divine externally. They prepare their spiritual heart (hridhayam - not the physical one) as the pedestal (AvudayAr) through austerities / spiritual practices that purify the mind and body (in order to be worthy for the divine to reside, within) and crystallise their feeling / emotion towards the divinity within all beings in creation as the ShivA LingA (the primordial formless form of the divine) and surrender to the divinity within oneself, in pure devotion. This is the appropriate way of worshipping ShivA, i.e. that which is not aka Parabrahmam.

PUsalAr nhAyanAr is one of the celebrated 63 Shaivaite (those who consider / worship / surrender to Lord ShivA as the ultimate reality) saints. He has built a whole temple within his heart, stone by stone, over a period of time. On the day he has earmarked for the consecration of his inner temple, KAdavarkOn aka Rajasimha aka Narasimhavarman II, the mighty emperor of KAnchi (Kancheepuram, capital of ThoNdainhAdu) also planned the consecration of his marvelous KailAsanhAthar temple (in KAnchi). Lord ShivA, the ocean of compassion, appeared in the emperor’s dream and gently advised him to change the date of his temple inauguration as he had to be present at PUsalAr’s temple at the same time. Amazed at someone else building a bigger temple than him, the emperor went looking for the saint. When he met him in his humble dwelling and enquired about the whereabouts of his temple, PUsalAr nhAyanAr simply smiled and pointed to his heart. This incidence highlights the magnificent Truth embedded in Avvai KuRaL 73.

~Swamy | @PrakashSwamy

AvvaikuRaL is Swamy's new nano blog series, interpreting the spiritual treatise by AvvaiyAr, in the magnificent KuRal poetry form (popularly known from ThirukkuRaL by ThiruvaLLuvar) .

Avvai KuRaL 152 ~ Theory vs Practice!

Avvai KuRaL 152 ~ Theory vs Practice!

Let's start the Avvai KuRaL series with a counterintuitive KuRaL.

வாக்கும் கருத்தும் மயங்கும் சமயங்கள்

ஆக்கிய நூலினும் இல்.

vAkkum karuththum mayangum samayangaL

Akkiya nhoolinum il.

Wonderful religious discourses, the deeper insights offered during such discourses and the holy books or scriptures of a(ny) religion cannot offer liberation (mukthi).

Most humans belong to one religion or another, from the time of their birth (not much of a choice there). Some even switch to a different religion in between. All religions have holy books or scriptures. Wise / holy persons who are well-versed in those tomes in each religion, will offer discourses or sermons on the content of those books or scriptures, covering diverse topics such as liberation, ethics and values, devotion, etc. Based on their knowledge and experience, they may even offer additional interpretations of those ancient tomes. But however good those books or discourses or their explanations are, none of them can actually offer liberation itself.

Self-realisation or realising the Truth of Life is not only a possibility for every human being, it’s also an intensely personal inner experience. Holy books or scriptures and the discourses based on them may at best offer methods or techniques for the realisation or enlightenment in theory but not the experience itself, which is a practical, and deeply personal, experience. That’s why Spirituality is distinct from Religion as the seeking and the ultimate realisation is possible for any human being, irrespective of the religion they belong to or even if they don’t belong to any religion (agnostic).

* Avvai KuRaL is a new Nano series of bite-sized bloggets, umm.. blog+nuggets, by Swamy, exploring the spiritual treatise written by the venerable tamil poetess AvvaiyAr, in the astounding KuRaL poetry format.

You’re welcome to cherish other Swamy blog posts (Swamystery, Been There Seen That, Swamyview, Swamyverse, Swamygraphy), Quotes (SwamyQuote) & Poems (Swamyem – including 200+ #DhinamOruPadhigam hymns), leave a comment and share it with your social circles. You’re also welcome to stay connected to Swamy (@PrakashSwamy) on Social Media.

Be joyful & Spread the Cheer :) 

~Swamy

@PrakashSwamy